บทที่ 6 6 ครอบครัวใหม่
อาจารย์ภมรระบายยิ้มอบอุ่นออกมาพลางส่ายหัวเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มใหญ่ถอนหายใจยาวออกมาช้า ๆ ตามประสาคนอาบน้ำร้อนมาก่อน
“เฮ้อ… ชีวิตในโลกของผู้ใหญ่มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะลูก ยิ่งยุคสมัยนี้เศรษฐกิจก็ผันผวน ข้าวยากหมากแพง… ลำพังเงินเดือนเด็กจบใหม่ แกจะเอาปัญญาที่ไหนมาส่งเงินให้พ่อใช้กันหึ?”
“โธ่พ่อคะ… พ่ออย่าเพิ่งดูถูกฝีมือลูกสาวตัวเองสิคะ! อย่าลืมนะคะว่าหนูเป็นถึงบัณฑิตเกียรตินิยมอันดับหนึ่งคะแนนเฉลี่ยสะสม 4.00 ตลอดหลักสูตรเชียวนะคะ!” บัวชมพูเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ รอยยิ้มซุกซนปรากฏขึ้นที่มุมปาก
ผลการเรียนระดับท็อปและเกรดเฉลี่ยสี่จุดศูนย์ศูนย์ที่ครองบัลลังก์อันดับหนึ่งมาโดยตลอด ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือเครื่องพิสูจน์ถึงความมุ่งมั่นและหยาดเหงื่อแรงกายที่หญิงสาวทุ่มเทมาตลอดสี่ปีเต็ม ซึ่งถ้าหากพูดถึงเส้นทางการชิงความเป็นหนึ่งด้านการเรียนแล้ว บัวชมพูกับเอกณัฐ หรือไม้เอก อดีตเพื่อนสนิทที่เพิ่งย้ายถิ่นฐานขึ้นไปอยู่เชียงใหม่ ต่างก็ขับเคี่ยวและเป็นคู่แข่งคนสำคัญของกันและกันมาตั้งแต่จำความได้ ตั้งแต่สมัยมัธยมจนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัย ทั้งคู่ต่างผลัดกันคว้าที่หนึ่งและที่สองมาโดยตลอด จนกลายเป็นตำนานคู่แข่งตลอดกาลที่อาจารย์ในโรงเรียนต่างพากันชื่นชม
“ฮ่า ๆ ๆ เอาล่ะ ๆ ยอมรับเลยก็ได้ว่าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งกับเกรดสี่จุดศูนย์ศูนย์ของลูกสาวพ่อน่ะ… สุดยอดจริง ๆ สมกับที่เหนื่อยยากมาหลายปี” อาจารย์ภมรหัวเราะร่าด้วยความภาคภูมิใจอย่างถึงที่สุด มือหนายื่นไปยีผมลูกสาวเบา ๆ ด้วยความรักใคร่ระคนชื่นชม ท่ามกลางเสียงปรบมือและรอยยิ้มของเดอะแก๊งที่ยืนรายล้อมร่วมแสดงความยินดีกับความสำเร็จครั้งใหญ่ในชีวิตของหญิงสาว
จังหวัดเชียงใหม่
บรรยากาศในวันรับปริญญาของเอกณัฐ ที่มหาวิทยาลัยในเชียงใหม่ก็อบอวลไปด้วยรอยยิ้มและความชื่นมื่นไม่แพ้กัน ร่างสูงในชุดครุยบัณฑิตยืนยิ้มรับคำยินดีจากเพื่อน ๆ และผู้คนที่เดินผ่านไปมาอย่างภาคภูมิใจ แม้ลึก ๆ ในใจเขาจะแอบมีความหงุดหงิดระคนขุ่นเคืองผู้เป็นพ่อ เอกภพ อยู่ไม่น้อย ที่ดันจูงมือพาภรรยาใหม่มาร่วมแสดงความยินดีในวันสำคัญของเขาด้วยแบบนี้
“พ่อไม่น่าพาเขามาด้วยเลย… จริง ๆ เราแค่นัดเจอกันที่บ้านก็ได้” เอกณัฐกระซิบเอ่ยเบา ๆ กับพ่อ ขณะกำลังยืนโพสท่าถือช่อดอกไม้ถ่ายรูปคู่กันด้วยสีหน้าเจื่อนลงถนัดตา
“พูดอะไรแบบนั้นวะลูก… จะไม่ได้ยังไงกัน! ไม้เอกของพ่อเรียนจบมาได้ด้วยเกรดเฉลี่ยยอดเยี่ยม เป็นถึงบัณฑิตเหรียญทอง คว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาครอบครองได้สำเร็จ พ่อโคตรภูมิใจและมีความสุขที่สุดในโลกเลยเว้ย… ยิ่งกว่านั้นนะ เมื่อคืนลีลาเพิ่งจะมาบอกข่าวดีกับพ่อว่า… เธอกำลังตั้งท้องมีน้องให้แกแล้ว!” เอกภพหัวเราะร่าด้วยความภาคภูมิใจ มือหนาตบไหล่ลูกชายปุ ๆ
พูดจบทันที เอกภพก็เอื้อมมือไปดึงลีลา ภรรยาใหม่วัยสาวสะพรั่งเข้ามาสวมกอดแนบชิดต่อหน้าลูกชายด้วยความตื่นเต้นดีใจ
“ท้องเหรอ…?” เอกณัฐทวนคำเสียงแผ่วเบาราวกับกำลังพูดอยู่กับตัวเอง ดวงตาคมกริบมองไปยังหญิงสาวที่ยืนยิ้มแก้มปริด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ทั้งตกใจ ทั้งประชดประชัน และไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
“ใช่จ้ะไม้เอก… น้าท้องแล้วจริง ๆ ประจำเดือนน้าขาดไปเกือบเดือน น้าเลยลองซื้อที่ตรวจครรภ์มาตรวจดู ปรากฏว่าขึ้นสองขีดชัดเจนเลยจ้ะ!” ลีลาตอบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นระคนดีใจ ดวงตาเป็นประกายวิบวับโดยไม่ได้สังเกตสีหน้าบึ้งตึงของลูกเลี้ยงเลยแม้แต่น้อย
“แน่ใจแล้วเหรอ… ทำไมไม่รอไปตรวจยืนยันที่โรงพยาบาลให้แน่ชัดก่อนค่อยมาบอกพ่อล่ะครับ” เอกณัฐแย้งขึ้นทันควัน น้ำเสียงเจือความไม่เชื่อถืออย่างปิดไม่มิด
“เอาน่าลูกชาย… จะสงสัยอะไรกันนักหนา แกก็กำลังจะมีน้องมาวิ่งเล่นเพิ่มอีกคนแล้วนะ! ไหน… สมัยเด็ก ๆ ใครเคยบอกพ่อว่าอยากมีน้องมาเป็นเพื่อนเล่นแก้เหงา ตอนนี้พ่อจัดให้แกสมใจอยากแล้วไง ดีใจกับพ่อหน่อยซิเว้ย” เอกภพหัวเราะร่าเริงอย่างอารมณ์ดี
เอกณัฐถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความระอา ปล่อยมือออกจากท่าโพสแล้วส่ายหัวช้า ๆ อย่างจนปัญญา “เฮ้อ… ตามใจพ่อเถอะครับ ช่างเถอะ…”
“เอาล่ะ ๆ อย่าทำหน้าบึ้งเป็นตูดแมวแบบนั้นสิ วันนี้วันดีของลูกเรานะ!” เอกภพหันไปกวาดสายตามองหารุ่นน้องคนสนิทที่ยืนถือกล้องรออยู่ไม่ไกล
“มา ๆ ถ่ายรูปครอบครัวร่วมกันดีกว่า… เจ้าเหนือ! มาช่วยมาเป็นตากล้องจำเป็นถ่ายรูปครอบครัวให้พ่อหน่อยลูก”
“ได้ครับพ่อ จัดให้เเลยครับพ่อเลี้ยง!” เหนือที่ยืนถือกล้อง ตัวโปรดรออยู่แล้ว รีบขานรับเสียงใส พร้อมกับวิ่งเข้ามาจัดมุมกล้อง ถอยหลังไปสองก้าวเพื่อเก็บภาพครอบครัวเฉพาะกิจที่กำลังยืนยิ้มกว้าง (เว้นแต่เอกณัฐที่ฝืนยิ้มแห้งที่สุดในสามโลก) ท่ามกลางเสียงชัตเตอร์ที่ดังรัวต่อเนื่อง เพื่อบันทึกภาพความทรงจำในวันรับปริญญาอันแสนอลเวงนี้ไว้เป็นที่ระลึก
จากเดิมที… แผนในหัวของเอกณัฐหลังเรียนจบคือการเดินทางกลับบ้านเกิดเพื่อพักผ่อนหย่อนใจสักระยะ พร้อมกับตั้งหลักคิดทบทวนเรื่องเส้นทางอนาคตและการหางานทำอย่างค่อยเป็นค่อยไป ทว่าเมื่อความจริงตรงหน้าเปิดเผยออกมาชัดเจนว่า ลีลา ภรรยาคนใหม่วัยละอ่อนของพ่อกำลังตั้งครรภ์ แถมผู้เป็นพ่อยังออกหน้าออกตาเอาอกเอาใจภรรยาเด็กคนนี้จนไม่แคร์ความรู้สึกหรือคำครหาใด ๆ ความอึดอัดระคนน้อยใจก็ถาโถมเข้าใส่หัวใจของชายหนุ่มจนหมดสิ้น ภาพความสุขของครอบครัวใหม่ที่ไม่มีพื้นที่เหลือให้เขา ทำให้เอกณัฐตัดสินใจเด็ดขาดในพริบตาเขาไม่อยากกลับบ้านหลังนั้นอีกต่อไปแล้ว และเป้าหมายใหม่พุ่งตรงไปยัง กรุงเทพมหานครดินแดนแห่งโอกาสและความวุ่นวายทันที
